خداروشکر امروز بالاخره در ایام قرنطینه کرونا ربان دوزی هام تموم شد و تمام سرمه دوزیمم که ۲۹ اسفند قابشو از نجاری گرفتم انجام دادم

کاشکی منم مثل نازنین تو سریال کرگدن یه دانیال تو زندگیم داشتم که به زندگیم جدی تر فکر کنم..

هرچی بترسی و فرار کنی ترس بیشتر میشه. پس نفس عمیقی می کشم و کارت های بازی رو یکی یکی می سوزونم..

ولی یکی از آرزوهایی که زیاد بهش فکر می کنم گریمور سینما.. نمی دونم می تونم بهش برسم یا نه! .. ولی سعی می کنم در آینده شرایطشو مهیا کنم چون از راکد بودن بیزارم..

تنهایی زندگیم چه برزخیه..

کاش یک نفر بود.. کاش یکیو داشتم ..

از باهوشان زندگی ات نترس

زیرا قابل پیش بینی اند

این احمق ها هستند که جهان را می گردانند

هیچ کس به شخص دیگری لطف نمی کند بلکه ما گاهی وسیله رسیدن فرد به حق می شویم.

هیچ کس بر گردن شخص دیگری نمی تواند منت گذارد زیرا رفتارهای ما گاه علت معلول ناشناخته ایست که هرگز نخواهیم دانست
ما فقط نیت می کنیم که خداوند ما را در راه حق قرار دهد.

ترس پرت شدن از قله رو نداشته باش. یادت باشه وقتی بی منت ببخشی و گذشت داشته باشی بال رهایی از دلبستگی هات رو پیدا می کنی و هیچ وقت از قله پرت نمیشی..

تو می تونی بهترین باشی و مطئن باش میشی چون خواستن توانستن است.

حالم بهم خورد وقتی دختر جوون با بچه دو ساله ش اومد دلم میخواست بگه نه خانم مدل رنگ نمی خوایم نمیشه.. هم خودش خنگ بود هم به شدددت حال منو بد کرد یاد خاطرات بدی افتادم که همیشه ازش فرار می کردم...بیست سالش بود.لباس هاش مثل کولی ها بود. فک بالاییش جلوتر بود و وقتی میخندید دندون هاش به طرز وحشتناکی خودنمایی می کرد.بدون اینکه فکر کنه حرف میزد و میخندید.یک هفته بود حموم نرفته بود و بوی بدی میداد.انقدر فکرم درگیر رها شدن ازش بود که بدون تمرکز منم داشتم حرکات اونو انجام میدادم..